کاهش وزن

من تا شنبه فرصت نوشتن جدول رو ندارم ولی حواسم هست . از شنبه دوباره جدول می کشم.

امیدوارم امسال سال خوبی برای همه باشه . من با وزنی دقیقا" ۱۲ کیلو بیشتر از سال گذشته امسال رو شروع کرده ام . به هرحال اتفاقی است که افتاده و من دیگه نمی تونم زمان رو به عقب بازگردانم ولی می تونم جلوی اتفاق های بدتر رو بگیرم . خیلی نشستم فکر کردم که مشکلم چیه؟ تنها چیزی که به ذهنم رسید اینه که درسته که مرتب رژیم داشتم . ورزش کردم و .... ولی برای من تخلف و تقلب نباید وجود داشته باشه. یعنی اگه همیشه هم رعایت کنم ولی آخر هفته مثلا" یک روز غیر قابل کنترل بخورم چاق میشم . همیشه باید رعایت کنم بدون هیچ تخلف و تقلبی . نه اینکه نخورم ها ولی یاد بگیرم که اگه همه چیز می خورم حداقل به اندازه بخورم .نه اینکه اگه امروز نهارم زیادی شد شب هم بگم امروز که هیچی ولش کن از فردا ....  پس یادم باشه که من همیشه باید رعایت کنم . نکته ی دیگه اینه که یک برنامه برای ساعت پر مصرفم !!!!! داشته باشم . من از ساعت ۸ شب به بعد به طور غیر قابل کنترلی غذا دلم می خواد بدون اینکه احساس گرسنگی داشته باشم. معمولا" هم از ساعت ۸شب به بعد کارهای آشپزخونه و نهار فردا رو انجام می دهم . تصمیم گرفتم که ۶ تا ۸ شب فقط کارهای آشپزخونه رو انجام بدم و از ساعت ۸شب به بعد رفتن توی آشپزخونه رو برای خودم ممنوع کنم. و کارهای دیگه ام رو انجام بدهم. وقتی دخترام با حسرت به مامانای خوش هیکل نگاه می کنند و ازم می خواهند که لاغر بشم خیلی اعصابم خورد می شه . چند وقت پیش دخترم گفت: مامان با فتوشاپ برای من یک عکس از خودت درست کن که مانکن باشه  اون موقع بود که احساس کردم که  دختر ۱۰ ساله نباید این مدل ناراحتی ها رو داشته باشه . شاید تاثیر حرفهای دیگران باشه. حرفهایی از این قبیل:" چرا یه فکری برای خودت نمی کنی؟  پس فردا سکته می کنی هیچ کس نگهت هم نمی داره       تو چرا ساعتی گنده می شی ؟   حیف این صورت نیست که روی این هیکله؟!!! "

 تصمیم گرفتم بدون تقلب تا پایان بهار رو ادامه بدم . اگه نتیجه نگرفتم اقدام بعدی گذاشتن حلقه برای دور معده هست. ولی تا ۲ ماه و نیم دیگه  رو هم صبر می کنم.

 - من لاغر نشدم ولی ورزشکار شدم و همین امسال حتی به خودم جسارت شرکت در مسابقات رو دادم.

- سالم هستم . ازنظر قلبی عروقی چربی و همه ی اینها و این رو هم مدیون گروهم . چون سالم خوری رو یاد گرفتم .

- فهمیدم که هیچ چیزی غیر ممکن نیست و باید راهش رو پیدا کرد . اگه خیلی ها از وزن های بالای ۱۱۰ کیلو به دهه ۷۰ رسیده اند پس من هم حتما" خواهم توانست .

- من شاغل بودم . مادر دو تا بچه بودم که رسیدگی به درس بچه خودش یه نفر رو میخواد. خودم دانشجوی کارشناسی ارشد بودم ولی به همه کارهام رسیدم. هفته ای سه روز کلاس داشتم . روزی ۸ ساعت کار می کردم و بچه هام رو به کلاس استخر و زبان و ... می بردم . تمام کارهای خونه رو خودم تنها انجام می دادم و حتی یک بار احساس نکردم نیاز هست برای کارهای خونه از کسی کمک بگیرم و یا اینکه حتی یک وعده رو غذا از بیرون بگیرم. این برنامه ریزی برای کارهام رو هم از انارستانی ها یادگرفتم. چون وقتی برنامه ریزی کنیم به همه ی کارها می رسیم

همه ی اینها رو گفتم که به چشم یه آدم ناموفق به من نگاه نشه . من دیگه تاب و توان این مدل برخوردها رو ندارم . تنها نقطه ی منفی و تاریک زندگی من همین اضافه وزن بوده که نتونستم مهارش کنم . نمی دونم چرا ولی فعلا" به جراحی معده یا گذاشتن حلقه فکر می کنم .

خیلی اعصابم خورد شده ولی پرخوری نکردم . برای اولین بار توی عمرم. نمی دونم کاذبه ؟ مشکل هورمونیه ؟ هر چی که مهم نیست . من باید شرش رو کم کنم. امشب هم داداشم میاد. از فردا مهمون بازی هم شروع می شه . امیدوارم بی جنبه بازی در نیارم.

باز هم پیش اومده بود این افزایش های ناگهانی . معمولا" ۲ تا ۳ کیلوش فوری از بین می ره و بقیه اش هم موندگار می شه . باز هم چند روزی نیستم . ولی این دفعه که برگشتم با جدول برمی گردم.

از امروز به مدت یک هفته با همکارا می ریم مسافرت. بدون همسر و بچه . یه کمی نگرانم . آخه تا حالا تنها نگذاشتمشون . البته مامانم اومده خونه ما تا من برگردم. ولی خوب می ترسم دلتنگی کنند. امیدوارم که توی سفر بتونم رژیم رو رعایت کنم که فکر کنم بتونم . چون من همش جلوی همکارام میگفتم که وایییی من هیچی نمی خورم همش چاق می شم و اگه آب هم بخورم وزنم اضافه می شه و .... حالا که نمیتونم پرخوری کنم!!! می تونم؟!!!

 درست یک هفته شد که من دیوونه شده بودم انگار!!!! هی خوردم بدون اینکه به هیچ چیز فکر کنم نه نوشتم و نه می تونستم بنویسم . نمی دونم چرا ؟ البته می دونما  تصمیم گرفته بودم منم مثل بچه ها رژیمم رو عوض کنم تا اینکه وزنم سریع پایین بیاد ولی خوب من جنبه اش رو ندارم . یه روز رو گفتم امروز باشه روز تقلب یا چیت دی یا هرچی دیگه ... وبعدش یک هفته کاملا" کم خوری می کنم تا به بدنم شوک وارد شه . ولی شوک جالبی وارد شد. برگشتم سرخونه اولم . یعنی این ۴ کیلویی که توی دو ماه کم کرده بودما.... امروز که رفتم روی ترازو دیدم برگشته سرجاش. فهمیدم رژیم باید با روحیه هر فرد سازگار باشه. حتی بعد از سه روز که دیدم این رژیم به درد من نمی خوره اومدم اتکینز رو امتحان کنم ولی تو اون هم ناموفق بودم . یعنی رسما" راه رفتن خودم هم یادم رفت و از امروز برگشتم سر خونه ی اول دوباره از نو

حالا امروز دوباره آدم شدم . البته یه موزی که خوردم زیادی بود بیخود بود ولی توی کیفم مونده بود . من هم عادت دارم که وقتی یه خوراکی در دسترسم باشه انگار اگه نخورمش عذاب وجدان دارم. به هرحال امروز دیگه عوض شدم خودم هم می فهمم . این هم یک تجربه ی دیگه که به کوله بار تجربیات قبلی ام اضافه شد.

	شنبه	یکشنبه	دوشنبه	سه شنبه	چهارشنبه	پنج شنبه	جمعه
صبحانه	آش شله قلم کار (یه کاسه کوچولو)	نصف لیوان شیر موز+  نصف نان سبوس دار+ پنیر و حلورده و چای	یک کاسه عدسی بدون روغن و نان
میان وعده	هیچی	هیچی	یک عدد کیک ۶۵گرمی با چای(بعد از اینکه خوردم روش رو خوندم ۲۳۶کالری داشته کاشکی زودتر دیده بودم
نهار	۵قاشق گوشت کوبیده + ماست و پیاز و سبزی خوردن	نان و پنیر و خیار + ماست (کتلت داشتیم نخوردم)
عصرانه	یک لیوان چای با ۴ عدد های بای	نان و ماست
شام	یک قاشق کلم پلو+۲قاشق ماکارونی	دوکاسه سوپ خیلی کم کالری
بعد ازشام	یک عدد گریپ فروت
ورزش	یک ساعت ایروبیک	هیچی
ملاحظات
وزن

 دوشنبه بعداز خوردن کیک :

تصمیم گرفتم رژیمم رو به ۲ مرحله تقسیم کنم . ابتدا فقط کم کالری و سالم بخورم که یاد بگیرم و بعدش هم همون کم کالری و سالم رو هم در حد اعتدال بخورم . امیدوارم که موفق باشم